1.در راستای ارتباط بیشتر با استرِنجرز(strangers)، دو روز پیش با یه پسره که در توئیتر درخاست آموزش کورل کرده بود و من بهش گفتم بلدم، قرار گذاشتم و با هم رفتیم یه کافه تو تجریش بهش کورل یاد دادم. :) خیلیم از کرده ی خود دلشادم. بعدش که تموم شد کارمون و داشتیم بر میگشتیم گفت ببخشید شما چه سالی فارغ الت

دلیل اینکه در آپ کردن وبلاگم کاهلی میکنم اینه که این روزا تفریبن همش پای لب تابم و توئیترم به راهه.چون اونجا میشه هی نق نق کنی. ولی اینجا نمیشه. ینی نه که نشه، ولی شورت بلاگ ندارم که، لانگ بلاگ دارم. در کل اینکه حرف دارم واسه نوشتن، ولی حال ندارم. همچنان هم در وضیت معلق از خدمت! به سر میبرم و قطعن

مدتی توی خودم بودم. عمیق و تنها. سربزیر و سخت. مثل لاکپشتی چیزی. شیوه ی زندگی منحصر به فرد آنها وی اس شیوه ی چشم تو که فریب جنگ داشت و ما صلح انگاشتیم. ولی غلط کردیم. اما پشیمونم نیستیم. چون غرور و پافشاری بر انتخاب از ویژگی های بارز شخصیت ماست. همینطور وفا کردن و ملامت کشیدن و خوش بودن، چرا؟ چون ی